В Челябинской области, в городе Озерске, крупный бобер разгромил витрину винного отдела магазина. По данным сайта администрации города, сотрудница круглосуточного продуктового магазина «Заозерный» обнаружила в подсобном помещении большого зверя, о чем сразу же сообщила в городскую службу МЧС. Прибывшие на место в три часа ночи спасатели установили, что в помещение забрался бобер. «Животное, видимо, напуганное лесными пожарами, решило поискать защиты у людей», – говорится в сообщении городской администрации.
Спасателей бобер не испугался. Усевшись посреди торгового зала, непрошеный гость занялся личной гигиеной, затем справил свои естественные надобности и полез на витрину винного отдела, разбив по дороге несколько бутылок водки (правда, судя по видео, размещенном на сайте, сотрудники МЧС сами пустили его в зал с алкогольными напитками). После акта вандализма зверя «извлекли из магазина и доставили в ближайший лесной массив», сообщают власти Озерска.
Бобер – это крупный грызун. Длина его тела достигает 1–1,3 метра, масса – до 30–32 килограммов. Бобры превосходно плавают и ныряют. На человека не нападают, но, защищаясь, могут нанести зубами серьезные травмы. В 2004 году в США, в штате Луизиана, местные жители обнаружили удивительную плотину, сооруженную бобрами: ветви и сучья чередовались в ней с пачками долларов. Как выяснили прибывшие на место полицейские, найденные бобрами деньги были похищены из казино города Гринбурга. Налетчики спрятали награбленное в лесу рядом с ручьем. Сумку с $75 тыс. нашли бобры и использовали купюры в качестве уплотнителя, затыкая ими щели в плотине. Полиции пришлось свести многочасовую работу бобров на нет, забрав из плотины все банкноты. Полицейские в своем отчете отметили, что бобры весьма аккуратно обошлись с ценным строительным материалом. Ни одна из банкнот не была изорвана, деньги были просто мокрые.
Мо хто падкажа добрую суполку, дзе абмяркоўваюцца пытаньні эканомікі? Альбо хто зь сябраў ведае, дзе можна знайсьці статыстыку па сярэднеўзважанаму імпартнаму тарыфу РБ за некалькі перыядаў, пажадана, і расейскага таксама?
Пайшлі гуляць з Гіпі. Вярнуліся - а вады ўсё няма. Яна, таксама бедная, чакала ў калідоры. Прыйшлося таксама набіраць ды ахладжаць ваду каб памыць ёй лапкі.
Не далі вады і напачатку 11 вечара - прыйшлося йсьці ў краму, каб было з чаго варыць каву. Сьвята, самі разумееце, пралетарыят-электарат гуляе. асабліва вяліка канцэнтрацыя была ля крамы. Страшна жыць)))
Вады так і няма...
Нават калі на Чарнобыльскі Шлях увогуле не прыйдзе аніводнага чалавека, для мяне будзе патрэбным прайсьці яго.
Вось гэтае "лепш на піва" зусім засмучвае. Я, напрыклад. не чакаю ад акцый нейкіх кардынальных зьменаў. Гэта даніна сумленьню.
Але, падаецца, пэўная частка людзей ходзіць на акцыі, наведвае фэсты з адной толькі мэтаю - сказаць, што ўсё гаўно.
Што да непасрэдна "Чарнобыльскага Шляху", то мне нават стала сорамна, бо я забылася на пэўны момант на сэнс падзеі і шукала ў натоўпе знаёмыя твары. Увогуле - сонейка, цеплыня... Зусім не хацелася думаць пра благое. Сустрэла Алеся - цудоўны вынік супрацы
![[info]](http://p-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
adelka ды krebsik. Фоткі шчасьлівай сям'і будуць высланыя бацькам))) Ну і калі мне далі патрымаць Алесіка, то я зразумела, навошта хадзіць на Чарнобыльскі Шлях, сьвяткаваць Дзень Волі...
Да БДЭУ і асобных асоб, што там абітаюць, у мяне МАСА АБГРУНТАВАНЫХ ПРЭТЭНЗІЯЎ.
Але так ужо атрымалася, што я там апошнім часам па розных справаз бываю штодня і атрымоўваю ВЕЛЬМІ ДОБРЫЯ эмоцыі. Таму з нагоды хуткага раставаньня хочацца зрабіць колькі прыемных зацемак - пакуль крытыка рыхтуецца і фармулюцца.
Сёньня была па запрашэньні катэдры дзелавой ангельскай мовы ў журы ў першым туры канфэрэнцыі на ангельскай мове. Студэнты МЭА ведаюць, што ёсьць гэтая канфэрэнцыя)))
Там спасылка ёсьць на высокамастацкі, савецкастылістычны тэкст "Рэспублікі".
а яшчэ зараз абмяркоўвалі ў скайпе з Аленкаю (
alena_lena) нашыя дыплёмы і розныя іншыя справы, якія наваліліся проста... ну вабшчэ, як наваліліся)) ну і - што таіць - праз радок "бля" ды "бля". Уявіце прысуд: "15 сутак за лаянку ў skype" :)PS непасрэдна дыплёму і кіраўніка "бля" ня тычыліся: сёньня зразумела, якая я ўдзячная майму кіраўніку за разуменьне і верны падыход да справы
Рэкамэндацыі не атрымалі 5 чалавек, адзін зь іх прыйшоўся на журналістыку і гэта, натуральна, Франак.
Узьнікаюць пытаньні:
Наколькі прафэсійна-псыхалягічнае сумоўе прафэсійнае?
- Калі яго прайшлі 99,57% абітурыентаў, то навошта было цэлы дзень трымаць камісію, выдаткоўваць грошы, траціць нэрвы дзяцей і іх бацькоў? Каб адсеяць 5 чалавек, зь якіх адзін і так ужо адлічаны з журфаку Франак? Дзе эфэктыўнасьць? Калі такія ўжо годныя нашыя абітурыенты, навошта іх правяраць?
Наколькі прафэсійна-псыхалягічнае сумоўе псыхалягічнае?
- Тыя 99, 57%, што атрымалі “дабро" камісіі, лічаць, што частка шляху пройдзеная, яны расслабіліся, хаця, па сутнасьці, сытуацыя ніяк не зьмянілася. Толькі што конкурс ня будзе вышэй спрагназаванага. Больш таго, некаторым – ня ўсім, камісія, у складзе якой былі псыхолягі, давалі такія ацэнкі, нібыта запэўнівалі – вы ўжо студэнт. Дзяўчына прачытала верш, прыгожая, разумная, усім спадабалася – і ёй кажуць, ну, паспрабуйце толькі не паступіць, чакаем 1 верасьня. І ёй падаецца, што яна ўжо – студэнтка журфака.
- А для 0,43% адмова можа стаць псыхалягічнай траўмаў, зьвесьці да мінімума самаадзнаку. Адная справа. Калі вас чалавек 20-50 не атрымалі рэкамэндацыі вучыцца на міжнародных адносінах, іншая – калі ты адзін.
Хаця, для тых нямногіх, што не атрымалі гэту паперку фармату А4, прывяду словы Даўлатава: “У нашых умовай больш годна прайграць". Калі б мне не далі рэкамэндацыі, я б сапраўды адчула сябе “адной з тысячы")))
Яшчэ вось пью гарбату з рознымі зёлкамі і сіропам корня салодкі. Я так люблю корань салодкі. што мне ад кашлю ён і не дапамагае - таму што пью яго ня толькі калі хварэю. А зараз яшчэ маці набыла такую гарбату ад кашлю - там усе мае любімыя "траўкі": усялякія шалфей, чабрэц, фэнхель... і яшчэ люблю мукалцін і стрыптацыд, і люблю, як пахнуць аптэкі (але не люблю пах шпіталяў і паліклінік), і ёд...
Сёньня адбылася першая сэрыя сумоўяў - абсалютна бязглуздага і непатрэбнага мерапрыемства. Асноўнае можна знайсьці ў матэрыяле. Але яшчэ назіраньні: склалася ўражаньне, што збольшага рэкамэндацыі людзям давалі. магчыма, проста дзесьці сабе ставілі "крыжык". На Франаку крыжык паставілі адкрыта))) Яшчэ гэтае сумоўе шкоднае з псыхалягічнага пункту гледжаньня: некаторыя выхадзілі з выглядам, быццам бы здалі іспыт і ўжо паступілі. пры тым камісія казала кшталту: "ну паспрабуй толькі не паступіць!". ну і чалавеку падаецца, што справа амаль зробленая. А яшчэ ўсе ўважліва чытаюць жж)) І ўсялякія важныя людзі, што ўваходзяць у лёсавырашальную камісію, лічаць допісы ў жж журналістыкай: так, у Франака запыталі, ці разуме ён, што ягоныя допісы ў жж не адпавядаюць сацыяльнай адказнасьці журналіста))) Уразіла намесьніца тамтэйшага дэкана, спадарыня Самусевіч) Чым і як пісаць ня буду - з сацыяльнай адказнасьці)))Яшчэ было вельмі шмат абітурыентаў камсамольскага выгляду - так і бачыш іх на БТ, на ОНТ... Хаця - ніхто не затрахаваны. напрыклад, спадарыня Самусевіч зьвярнула ўвагу Франака на тое, шо з журфака адлічаюць нават "зорак", таму што яны не пасьпяваюць))
Сіжу, хварэю - падманула менская вясна... Толькі і застаецца, што праглядаць здымачкі з выходных. А яшчэ - вельмі прыемна што-небудзь знаходзіць у паштовай скрыні: па вяртаньні з Кіева мяне чакаў ліст ад Жалезьнічэнкі, а сёньня зь Гіпачкаю распакоўвалі пасылку - здорава так. Яна сваім носам туда тыркалася, але, на жаль, костак для яе там не знайшлося(( Гэта да таго. што пішыце, таварашы, ня толькі ў жж, але і на паперы))
Атрымоўваецца, што ў нашай сацыяльнаарыентаванай краіне, урад якой ня моцна зважае на меркаваньне іншых краін, галоўнае рыхтаваць "сацыяльна сталых" журналістаў ды юрыстаў, а не дактароў, якія ня будуць паўгадзіны ехаць на вызаў, міліцыянтаў і даішнікаў, якія ня будуць рабіць "жывыя шчыты", выкладчыкаў, якія будуць любіць дзяцей, а не зьдзіраць грошы на новыя шпалеры ды фіранкі... Дый што тут казаць? Усе мы ўсё разумеем...
Бачыла ўчора ягоны памаранчавы капялюшык то там, то сям, а потым яго забралі. Ня гледзячы на пасьведчаньне журналіста, да таго ж зьбілі. Заўтра працяг суда, па ўсяму, хутчэй дадуць штраф. Трымайся, Андруша!!!
І хаця я сама паехала на плошчу Перамогі, да "Вечернего Мінска", думаю - ну ці вартыя амбіцыі зьбірацца ў цэнтры таго, каб людзей так абражалі? Калі б мы сабраліся ўсе разам і пабачылі, што нас шмат, тады б і рушылі ў цэнтар, тады б і сьвята адчулася... А так, адзінае адчуваньне - холад і безнадзейнасьць...
Летась якое-ніякое адчуваньне сьвята было. Сустрэла сёньня Ўладзіміра Арлова: і на Вечернем Мінске, і на Акадэміі Навук. і ўзгадала, як мы бачыліся год таму...
ФОТА ДЗЕНЬ ВОЛІ 2007
Як бы там ні было, усіх са СЬВЯТАМ, тым больш, што 90 год... Спадзяюся, 100 год спраўляць будзем усёй краінаю.
Спачуваю Андрэю Лянкевічу і астатнім затрыманым - мяне выратаваў бэдж БАЖу, а Андрэй - надта знаёмая амапаўцам фігура, я мяркую. Ведаю, што яго зьбілі, вельмі спадзяюся, што ўсё абыдзецца. Большасьць знаёмых пабачыла на Акадэміі, спадзяюся, усе дабраліся дахаты без прыгод.
Слухаю зараз у выкананьні Зьмітра Вайцюшкевіча песьню, прапанаваную Ўладзімірам Някляевым у якасьці гімну 90-годзьдзя БНР:
Лунае, нескароны, на векавых вятрах,
Наш ад крыві чырвоны
Ад болю белы сьцяг.
Наш бел-чырвона-белы,
Нябесны, вольны, сьмелы,
Наш бел-чырвона-белы
Наш сьцяг, наш сьцяг, наш сьцяг...
Бясконца наша мара аб свабодзе
Вядзе нас па зямлі і па вадзе.
Як сонца, што ніколі не заходзе,
Як зорка, што ніколі не ўпадзе…
Айчына, Бог і Гонар,
Малітва на губах,
Крывіцкая пагоня нясе наш крэўны сьцяг...
На фотачцы - маленькая sla_da напачатку 90-х зь бел-чырвона белым значыкам)))
( трохі яшчэ )
Калі ідэя толькі была агучаная, я паставілася, прызнаюся, да яе даволі скептычна. Але ў нядзелю сапраўды было адчуваньне сьвята і чагосьці вельмі істотнага і ганаровага. Па-першае, прыйшлося вельмі рана падняцца, што ў нядзелю асабліва цяжка)) -дзякуй
lahviniec))) І хця студэнцкія ранкі яшчэ жывыя ў памяці, але адчуваньне было, як у школьныя гады. Сонейка, неба блакітнае, уздымаем сьцяг над управаю. Першую дыктоўку пісалі Аляксандр зь Інаю (Mілінкевіч ды Кулей)))), Лявон Баршчэўскі, Алесь Лагвінец з сынам Антосям, Уладзімір Арлоў, Віктар Івашкевіч - і шмат іншых файных людзей. дыктаваў нам Уладзімір Сіўчыкаў - менавіта ён прапанаваў і адстаяў ідэю пісаць тэкст прадмовы да "Дудкі беларускай" Францішка Багушэвіча. Намагалася пісаць лацінкаю - ужо пагледзела арыгінал, памылак напарола)))
Вельмі класны фотарэпартаж можна знайсьці ў Антона
Ну а потым паехалі віншаваць колішніх вязьняў сталінскіх лягераў з Днём Волі. Неверагодныя людзі!!! Вельмі доўга ў іх былі. Дзякуй БХД за тое, што наведваюць іх. так што ўсе жадаючыя - далучайцеся. Сапраўды вельмі цікава пачуць жывую гісторыю. Разам зь імі пісалі дыктоўку яшчэ раз. тут і спраўдзілася першапачатковая задумка - з дапамогаю дыктоўку даць тым, хто ня здолее дайсьці 25 сакавіка да Плошчы Якуба Коласа а 6-й вечара, мажлівасьць паказаць павагу і праявіць салідарнасьць.
вярнулася, аднак, жудасна стомленая - але вось нядаўна скончыла дыктаваць маме)) Дыктавала з фотаздымку арыгіналу дыктоўкі. Маці са школы не пісала па-беларуску. Справілася на дзіва добра))) звычайна яна ные і ўвогуле - позна ўжо.. а тут нешта праніклася і прапанавала дзецям у школе дыктаваць шторанак - тады ў іх не застанецца сіл на думкі пра розныя глупствы))
Прывітаньні
toxaby i czervona_rose. Асаблівае прывітаньнеrosy_bud))) і ўсім не прадстаўленым у ЖЖ сябрам, якіх сёньня пабачыла!- Mood:узьнёслы
Profile
- sla_da
- sla_da
- Generation.by
Syndicate
